سلام بر آفریننده گل سرخ

 

اگر دنیا را محل گذر مسافران یک قطار که سیرالی الله میکنند تصور کنیم

باید درهرایستگاه حداقل یک (شاخه گل سرخ) تهیه کنیم تاوقتی به مقصد میرسیم

 مبادا با دستهای خالی به درگاه حضرت باریتعالی  شرف یاب شویم  

 در حقیقت ما  توشه راهی اندوخته ایم و آنرا تقدیم میکنیم به آن ساحت مقدس  

هر چند که دراین مسیرکوتاه خارهای روزگار دستهایمان را بسیار

 زخمی و خونین کرده باشند . 

زیرا همه از خداییم و بسوی او بازمیگردیم و باید با دستان پر باز گردیم

همیشه سرا فرازی با در دست داشتن (یک شاخه گل سرخ )

بهتر از سر به زیر انداختن با دستان خالیست

آنهم در محضر حق تعالی پس از رجوع بسویش  و سئوال از چگونه زیستن در مسیر

 

عکسهای بسیار زیبا از گل سرخ

اکبر چالیک یکم بهمن نود ودو