آشنای دل

مطلع عشق

بيا امشب مرا از خود رها كن** گرفتا ر تبي  بي  انتها  كن

به فردا دلخوشم ديگر مگردان **مجازات  نگاهت را  روا  كن

ببين بيمار و زار و خسته ام من ** طبيبا درد  بيمارت دوا كن

در اين فرصت صداي خسته بشنو **به گوشم استجابت را صدا كن

دمي ديگر مرا درمانده تر كن **در اين غربت بيا با ما وفا كن

حديث مطرب و مي رفته از ياد **دمي با مي پرستان هم صفا كن

ببين سجاده رنگين شد به خونم **بیا امشب مرا حاجت روا كن

بدور از نام  تو ما را چه  مانده **ز دنيا جسم و جانم را سوا كن

دل  بيمار ما  درمان  ندارد ** بيا دل را به  دردت  مبتلا كن

بگستر خوان لطفت بر هزاران**مرا در ميكده  تنها  رها  كن

چو صد خرقه به تاراج ريا رفت **ستمكاري نما بر ما جفا كن

شبي ديگر ز نو آواره ام كن**مرا مهمان به جامي پر بلا كن

 حضورت عارضم  اي مطلع عشق ** درعشقت عاقبت مارا فنا كن

اكبر چاليك

۸۹/7/۷